در سال های اخیر، با پیشرفت مداوم فناوری پزشکی، تشخیص و درمان زودهنگام سکته مغزی ایسکمیک به طور موثری ترویج شده است. در این میان، ترومبکتومی مکانیکی به دلیل مزایایی که دارد مانند بازه زمانی طولانی درمان و میزان باز بودن عروقی بالا، کاربرد وسیعی دارد. این امر همچنین خطر مرگ را تا حدی کاهش داده و پیش آگهی بیماران را بهبود بخشیده است. با این حال، مطالعات نشان داده است که برخی از بیماران سکته مغزی ایسکمیک ممکن است همچنان پس از ترومبکتومی مکانیکی، سرگیجه مکرر را تجربه کنند، که نه تنها ناراحتی جسمی آنها را افزایش می دهد، بلکه استرس روانی بیمار را نیز افزایش می دهد، روند توانبخشی را تحت تاثیر قرار می دهد و خطر پیش آگهی ضعیف را افزایش می دهد. ممکن است دلایل زیادی برای سرگیجه در بیماران سکته مغزی ایسکمیک پس از ترومبکتومی مکانیکی وجود داشته باشد.
1. محل ضایعه
مطالعات نشان داده اند که ضایعات گردش خون خلفی یک عامل خطر برای سرگیجه در بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک است. در مقایسه با سایر محلهای ضایعه، ایسکمی مغزی ناشی از انفارکتوس گردش خون خلفی، آپوپتوز سلولهای هسته دهلیزی را تشدید میکند و منجر به اختلال عملکرد سیستم دهلیزی میشود. علاوه بر این، پس از ترومبکتومی مکانیکی، اگرچه خون رسانی به گردش خون خلفی بازیابی می شود، اما آپوپتوز در مقیاس بزرگ سلول های هسته دهلیزی به زمان طولانی برای ترمیم نیاز دارد، که باعث می شود پتانسیل استراحت دو طرفه سیستم دهلیزی بیمار در کوتاه مدت نامتعادل شود. پس از جراحی، منجر به بروز سرگیجه می شود.
2. همراه با فشار خون بالا
اگر فشار خون بیماران سکته مغزی پس از ترومبکتومی مکانیکی نوسانات زیادی داشته باشد، بر گردش خون موضعی تأثیر می گذارد، آسیب ایسکمیک و هیپوکسیک به بافت مغز را افزایش می دهد و بر بهبود عملکرد عصبی تأثیر می گذارد و باعث اختلال عملکرد عصب دهلیزی در بیماران می شود و علائم سرگیجه را ایجاد می کند. بیماران مبتلا به پرفشاری خون ترکیبی نوسانات فشار خون بیشتری دارند که باعث افزایش درجه اسپاسم یا اتساع عروق مغزی تا حد معینی می شود که منجر به هیپوپرفیوژن موضعی بافت مغز، تحریک آپوپتوز سلولی، آسیب به هسته عصب دهلیزی، کاهش توانایی پردازش اطلاعات دهلیزی و در نهایت می شود. افزایش خطر سرگیجه
3. CRP
پاسخ التهابی در کل فرآیند آسیب انتیما عروقی و ایجاد پلاک آترواسکلروتیک جریان دارد و نقش مهمی در بروز و توسعه سکته دارد. بیماران سکته مغزی ایسکمیک اغلب یک حالت میکرو التهابی در بدن خود دارند که منجر به افزایش غیرطبیعی سطح CRP می شود. در حین جراحی، پلاک آترواسکلروتیک بیمار تعداد زیادی از عوامل التهابی را آزاد می کند که باعث آزاد شدن مقدار زیادی CRP می شود و باعث آسیب مداوم به سلول های عصبی دهلیزی و افزایش خطر سرگیجه می شود.
بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک پس از ترومبکتومی مکانیکی خطر سرگیجه مشخصی دارند. محل ضایعه، فشار خون ترکیبی و CRP همگی از عوامل موثر در بروز سرگیجه هستند.