سکته مغزی ایسکمیک حاد (AIS) یکی از دلایل اصلی عوارض بالا و مرگ و میر در سراسر جهان است. بازپرداخت سریع و مؤثر شریان های مغزی انسداد برای بهبود پیش آگهی بیمار بسیار مهم است. ترومبکتومی مکانیکی به روش استاندارد برای درمان AIS انسداد بزرگ عروق تبدیل شده است. تکنیک های مختلف ترومبکتومی مکانیکی شامل ترومبکتومی تک استنت ، آسپیراسیون مستقیم و تکنیک های ترکیبی است که هر کدام دارای مزایا و محدودیت های خاص خود هستند.
اگرچه ترومبکتومی تک استنت مؤثر است ، اما همچنین با چالش هایی مانند حذف ناقص ترومبوس و آمبولی دیستال روبرو است. مطالعات مقایسه آسپیراسیون مستقیم با ترومبکتومی استنت نتایج متفاوتی دارند ، با برخی مطالعات نشان می دهد که این دو به همان اندازه مؤثر هستند ، در حالی که برخی دیگر نشان می دهند که آسپیراسیون مستقیم ممکن است در گروه های خاص بیمار مزایایی داشته باشد. ترکیب ترومبکتومی استنت با آسپیراسیون می تواند میزان بهبودی ترومبوس را بهبود بخشد و آمبولی دیستال را کاهش دهد ، اما به دستگاه ها و تخصص های اضافی نیاز دارد. انتخاب این روشها اغلب به تجربه اپراتور و ویژگی های ترومبوس بستگی دارد. ترومبکتومی انتخابی در شکافهای عروقی با استفاده از یک استنت دوتایی استنت می تواند نرخ بازپرداخت گذرگاه اول و نرخ کلی سازی مجدد را بهبود بخشد.
روش های زیادی برای انجام ترومبکتومی مضاعف استنت وجود دارد و باید در هر عمل دو موضوع فنی در نظر گرفته شود.
1. نحوه استقرار استنت. اگر ابتدا استنت اول مستقر شود ، میکروکاتیتر دیگری از طریق استنت منتقل می شود و سپس استنت دوم مستقر می شود ، یک استقرار متوالی است. اگر از دو ریزگردها به طور همزمان استفاده شود ، استنت ها به طور همزمان مستقر می شوند.
2. قرار دادن استنت ها. این استنت ها را می توان به صورت موازی (انتهای دیستال استنت ها در همان شاخه قرار دارند) یا در یک ترتیب y شکل (انتهای دیستال استنت ها در شاخه های مختلف قرار دارند) تنظیم شوند.
