آنوریسم داخل جمجمه ای یک بیماری شایع عروق مغزی در عمل بالینی است که عمدتاً در شاخه های اصلی شریان بازیلار بیمار رخ می دهد. زمانی که بیمار مبتلا به بیماری هایی مانند فشار خون بالا باشد، احتمال پارگی آنوریسم بسیار زیاد است و باعث خونریزی زیر عنکبوتیه می شود که به طور جدی جان و سلامت بیمار را به خطر می اندازد. بنابراین بیماران مبتلا به آنوریسم داخل جمجمه باید در اسرع وقت اقدامات درمانی را برای کنترل پیشرفت بیماری انجام دهند. در حال حاضر روش های اصلی درمان بالینی کلیپینگ یا آمبولیزاسیون مداخله ای است.
آمبولیزاسیون کویل به کمک کاشت استنت یک فناوری جدید برای درمان آنوریسم های مغزی است. از یک میکروکاتتر استفاده می کند تا سیم پیچ وارد آنوریسم شود تا ترومبوز تشکیل شود و در نتیجه وضعیت بیمار بهبود یابد. مزایای زیادی در درمان آنوریسم داخل جمجمه ای دارد.
در مقایسه با کلیپینگ سنتی، آمبولیزاسیون مداخله ای اثر درمانی بهتر و زمان عمل کوتاه تری دارد. جراحی کلیپینگ سنتی نیاز به کرانیوتومی بیماران دارد که عمل آن دشوار است و توانایی جراحی پزشک معالج را به شدت آزمایش می کند و تحمل خطاهای جراحی پایینی دارد. علاوه بر این، کرانیوتومی تحریک استرس شدیدی را در بدن ایجاد می کند و بیماران باید برای مدت طولانی پس از جراحی در بیمارستان بستری شوند تا بهبود شاخص های مختلف بدن را مشاهده کنند. درمان مداخله ای برش های کوچکی دارد و فقط در رگ های خونی بیمار انجام می شود. پس از ایجاد یک دسترسی شریانی، از یک کاتتر شریانی و سیم راهنما برای عمل استفاده می شود و یک سیم پیچ در آنوریسم قرار می گیرد تا جریان خون را مسدود کند و به طور موثر خطر پارگی آنوریسم را کاهش می دهد. هنگامی که خون از آنوریسم عبور می کند، گرداب های کوچکی برای کاهش سرعت جریان و کاهش فشار داخل آنوریسم تشکیل می شود و در نتیجه اثرات درمانی بهتری به دست می آید.
کاشت استنت و آمبولیزاسیون سیم پیچ کمتر تهاجمی است و فقط در رگ های خونی بیمار با استفاده از فناوری سوراخ کردن انجام می شود و آسیب به بافت های اطراف آنوریسم را به حداقل می رساند و از شرایط نامطلوب مانند هیدروسفالی و وازواسپاسم مغزی پس از جراحی جلوگیری می کند. علاوه بر این، شبکهای که توسط استنت و کویل در طول درمان ایجاد میشود، نسبتاً مسطح است که باعث میشود انتیما تازه رشد کرده پس از جراحی قویتر و صافتر شود، پایه خوبی برای رشد اندوتلیوم عروقی ایجاد کند، به شکلدهی مجدد رگهای خونی حامل تومور کمک کند. خطر عوارض بعد از عمل را کاهش می دهد.
در نتیجه، درمان مداخله ای آنوریسم داخل جمجمه ای با استفاده از کاشت استنت به کمک آمبولیزاسیون سیم پیچ موثرتر است، زمان عمل کوتاه تری دارد، شاخص های بعد از عمل بیماران را بهبود می بخشد، خطر عوارض بعد از عمل کمتری دارد و ایمنی جراحی بالایی دارد.