آمبولیزاسیون تکنیکی است که برای مسدود کردن جریان خون در نواحی خاص بدن، اغلب به عنوان درمانی برای تومورها، ناهنجاریهای شریانی وریدی استفاده میشود. این شامل درمان این شرایط با مسدود کردن عمدی رگهای خونی است که اکسیژن و مواد مغذی آنها را تامین میکنند.
یکی از روش های آمبولیزاسیون شامل استفاده از عوامل آمبولیک مایع است. این عوامل مایعاتی هستند که به رگ های خونی که بافت مشکل دار را تغذیه می کنند، تزریق می شوند و جریان خون را در آن ناحیه مسدود می کنند. آنها مزایای متعددی را نسبت به عوامل آمبولیک سنتی مانند کویل ها یا ذرات ارائه می دهند، زیرا می توانند به طور مؤثرتری رگ های آسیب دیده را هدف قرار داده و پر کنند و همچنین می توانند دقیقاً از نظر میزان تزریق و محل تزریق آن را کنترل کنند.
انواع مختلفی از عوامل آمبولیک مایع در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرند، از جمله ذرات پلی وینیل الکل، سیانواکریلات و گدازه. این عوامل هر کدام دارای ویژگی های منحصر به فردی هستند که آنها را برای کاربردهای مختلف مناسب می کند.
به عنوان مثال، ذرات پلی وینیل الکل ذرات کوچکی هستند که می توانند به راحتی به رگ های خونی تزریق شوند. هنگامی که آنها به منطقه مورد نظر می رسند، آب را جذب کرده و منبسط می شوند و به طور موثر جریان خون را مسدود می کنند. این باعث میشود آنها برای درمان تومورها مناسب باشند، جایی که میتوانند رگهای خونی کوچکی را که تودهها را تامین میکنند پر کنند.
سیانواکریلات یکی دیگر از عوامل آمبولیک مایع است که اغلب در روش های آمبولیزاسیون استفاده می شود. این یک چسب سریع الاثر است که در تماس با خون سفت می شود و برای استفاده در درمان عروق خونی غیرطبیعی یا آنوریسم ایده آل است. خاصیت چسبندگی سیانوآکریلات به آن اجازه میدهد تا محکم به دیوارههای رگهای خونی بچسبد و به طور موثر رشد یا بافت غیرطبیعی را ببندد.
آخرین عامل آمبولیک مایع گدازه است. این عامل یک پلیمر مایع است که به رگ های آسیب دیده تزریق می شود، جایی که به سرعت جامد می شود و یک توده جامد را تشکیل می دهد. گدازه مزایای بسیاری نسبت به عوامل آمبولیک سنتی دارد، از جمله توانایی جریان یافتن راحتتر به رگهای خونی کوچک و پیچیده که این رشد را تغذیه میکنند. همچنین اجازه می دهد تا کنترل بسیار دقیق تری بر جریان عامل آمبولیک داشته باشید و هدف قرار دادن مناطق خاص و جلوگیری از انسداد تصادفی رگ های خونی طبیعی را آسان تر می کند.
عوامل آمبولیک مایع می توانند مزایای زیادی نسبت به عوامل آمبولیک سنتی داشته باشند. آنها اغلب در هدف قرار دادن و مسدود کردن جریان خون در نواحی خاص موثرتر هستند و می توان آنها را در طول عمل با دقت بیشتری کنترل کرد. اگرچه ممکن است آنها بهترین انتخاب برای هر روش آمبولیزاسیون نباشند، اما ابزار ارزشمندی در درمان بسیاری از شرایط هستند. مثل همیشه، بیماران باید با پزشک خود مشورت کنند تا تعیین کنند که آیا داروهای آمبولی مایع بهترین انتخاب برای مورد خاص آنها است یا خیر.