کاربرد سیستم کویل در درمان آنوریسم داخل جمجمه ای

دو مرحله کلیدی برای آمبولیزاسیون GDC آنوریسم های داخل جمجمه ای وجود دارد. اول قرار دادن دقیق میکروکاتتر و ثابت کردن آن در حفره آنوریسم و ​​دوم انتخاب نوع و اندازه مناسب میکروکویل.
برای مرحله اول، سه جنبه زیر باید تکمیل شود:
(1) از آنجایی که میکروکاتتر نرم است، باید به حمایت مؤثر کاتتر هدایت کننده متکی باشد. بنابراین، برای جلوگیری از پیچش بیش از حد میکروکاتتر در رگ خونی، کاتتر هدایت کننده باید به قاعده جمجمه وارد شود.
(2) با توجه به زاویه تشکیل شده توسط آنوریسم و ​​شریان والد و فاصله از مرکز حفره آنوریسم تا دیواره جانبی شریان مادر، نوک میکروکاتتر به اشکال مختلف قالب‌گیری شد.
(3) با همکاری سیم microguide، میکروکاتتر از طریق دهانه آنوریسم به داخل حفره آنوریسم فرستاده می شود و انتهای میکروکاتتر در 1/3 تا 1/2 گردن آنوریسم نگه داشته می شود. آنوریسم‌های کوچک‌تری را می‌توان روی گردن آنوریسم قرار داد، به طوری که مقاومت کوچکتر باشد و برای پیچیدن سیم پیچ فنری مناسب باشد. برای اینکه فرآیند آمبولیزاسیون به خوبی پیش برود، انتخاب یک میکروکویل مناسب بسیار مهم است. سیستم آمبولیزاسیون GDC دارای انواع میکروکویل ها برای انتخاب است. دو مدل متداول وجود دارد، GDC-10 و GDC-18، و هر مدل به 3 نوع تقسیم می‌شود. مشخصات، یعنی نوع تک قطری، نوع دوقطری (2-D) و نوع سه بعدی (3-D)، که نوع تک قطری و نوع دوقطری به نوع استاندارد تقسیم می‌شوند. و نوع نرم