فناوری گذر اول آسپیراسیون مستقیم استنت رتریور را با کاتتر پشتیبان داخل جمجمه ای برای ترومبکتومی مکانیکی ترکیب می کند

سکته مغزی ایسکمیک یک اورژانس پزشکی شدید است که با قطع جریان خون به مغز، ناشی از تشکیل ترومبوز یا آمبولی در شریان مغزی مشخص می شود. ترومبکتومی مکانیکی به دلیل نتایج برتر آن نسبت به سایر درمان‌ها مانند درمان ترومبولیتیک یا درمان دارویی، به درمان پیشرو برای سکته مغزی ایسکمیک حاد ناشی از انسداد عروق بزرگ تبدیل شده است. تکنیک ترومبکتومی مکانیکی شامل دستگاه های مختلفی است که می توانند ترومبوز را از رگ مسدود شده خارج کنند. در برخی موارد، انسدادهای پشت سر هم ممکن است شناسایی شوند که منجر به پیچیدگی بیشتر در روش ترومبکتومی مکانیکی می شود. انسداد پشت سر هم زمانی اتفاق می‌افتد که دو تنگی شریانی مجاور باعث انسداد دو ناحیه مختلف در سیستم شریانی مغز شوند. این وضعیت نیازمند انجام روش های پیچیده تر، مهارت های سطح بالا و تکنیک های تخصصی است.

در سال‌های اخیر، تکنیک گذر مستقیم آسپیراسیون (ADAPT) و استنت رتریور با کاتتر پشتیبان داخل جمجمه برای ترومبکتومی مکانیکی (SWIM) به عنوان تکنیک‌های جدید برای مدیریت انسداد پشت سر هم معرفی شده‌اند. ADAPT تکنیکی است که از یک کاتتر آسپیراسیون با سوراخ بزرگ برای برداشتن لخته استفاده می کند و در عین حال استفاده از تجهیزات اضافی را به حداقل می رساند. این یک روش سریع و ایمن است که در مقایسه با ترومبکتومی مبتنی بر استنت رتریور نتایج بهتری را نشان داده است. SWIM شامل ترکیبی از استنت بازیابی (یک دستگاه اندوواسکولار) با یک کاتتر پشتیبان داخل جمجمه ای برای بهبود موارد بالینی است که نیاز به ترومبکتومی مکانیکی پیچیده تر دارند. SWIM به اپراتورها کمک می کند تا از تنگی پروگزیمال عبور کنند، از تکه تکه شدن بیشتر جلوگیری کنند و نتایج را در بیماران مبتلا به انسداد پروگزیمال بهبود بخشند.

ترکیب هر دو تکنیک (ADAPT و SWIM) نتایج امیدوارکننده‌ای را در مدیریت انسداد پشت سر هم به ارمغان آورده است. این روش با دسترسی به محل انسداد از طریق سوراخ فمورال شروع می‌شود، سپس با استفاده از کاتتر پشتیبان داخل جمجمه، تنگی را طی می‌کند و استنت Solitaire را قرار می‌دهد. پس از آن، تکنیک SWIM اجرا می‌شود و اجازه عبور کاتتر آسپیراسیون با سوراخ بزرگ را از طریق سلول‌های استنت برای برداشتن ترومبوز دیستال می‌دهد. دستگاه بازیابی استنت از لخته برای جلوگیری از تکه تکه شدن بیشتر در طول عمل آسپیراسیون پشتیبانی می کند، در حالی که کاتتر پشتیبانی داخل جمجمه ای ثبات لازم را برای انجام مانور فراهم می کند.

آخرین مطالعات در مورد تکنیک ADAPT-SWIM نشان داده است که میزان موفقیت آمیز مجدد کانال بالاتر از 85٪ است که بالاتر از نرخ های به دست آمده از طریق روش های جداگانه است. بیمارانی که تحت این روش قرار گرفته اند، کاهش نمره مقیاس سکته مغزی موسسه ملی سلامت (NIHSS) را تجربه می کنند که شدت سکته را اندازه گیری می کند. کاهش به دلیل کانالیزاسیون سریع و عروق مجدد سریع اتفاق می افتد. مزایای به‌دست‌آمده با تکنیک ADAPT-SWIM به ایمنی بیماران نیز گسترش می‌یابد زیرا شانس آمبولیزاسیون را کاهش می‌دهد، نیاز به چندین روش را کاهش می‌دهد و بهبود کلی سریع‌تر را تحریک می‌کند.

در مجموع، تکنیک ADAPT-SWIM به عنوان یک مداخله موفق برای بیماران مبتلا به انسداد پشت سر هم ظاهر شده است. ترکیبی از تکنیک های ADAPT و SWIM گرد هم آمده اند تا راهی ایمن، سریع و موثر برای کاهش مشکلات سکته مغزی ایسکمیک ناشی از LVO ارائه دهند. با کاهش زمان رویه‌ای، افزایش ایمنی و نتایج بالینی بهتر، بارقه‌ای از امید را به دنیای پزشکی آورده است. استفاده از تکنیک ADAPT-SWIM مدیریت سکته مغزی ایسکمیک ناشی از LVO را متحول کرده است و نتایج بالقوه نجات دهنده آن را در افراد نیازمند نشان می دهد.