سکته مغزی ایسکمیک یکی از علل اصلی ناتوانی عصبی و مرگ در سراسر جهان است. زمانی اتفاق میافتد که رگ خونی تغذیهکننده مغز به دلیل لخته شدن مسدود میشود. در سال های اخیر، ظهور ترومبکتومی یا برداشتن لخته، انقلابی در درمان سکته مغزی ایسکمیک حاد ایجاد کرده است. یکی از موثرترین ابزارها در ترومبکتومی استنت رتریور یا دستگاه کلوت ریتریور است.
استنت رتریور دستگاههای درون عروقی هستند که میتوانند لختهها را از شریانهای بزرگ در بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک حاد حذف کنند. این دستگاهها به گونهای طراحی شدهاند که از طریق یک کاتتر به شریان جایی که لخته تشکیل شده است، وارد شوند. سپس استنت بازیابی می شود و منبسط می شود و لخته را در داخل استنت به دام می اندازد. سپس دستگاه در حالی که لخته محکم در داخل استنت جاسازی شده است، از شریان بیرون کشیده می شود.
نشان داده شده است که میزان موفقیت ترومبکتومی با استفاده از استنت رتریور در مقایسه با سایر دستگاه های ترومبکتومی یا مدیریت پزشکی به تنهایی بیشتر است. مطالعات نشان داده است که بیمارانی که با استنت ریتریور درمان می شوند، میزان استقلال عملکردی به طور قابل توجهی بالاتر و میزان مرگ و میر کمتری دارند.
روش استفاده از استنت رتریور برای ترومبکتومی نیاز به تخصص و آموزش بالایی دارد. این معمولاً توسط متخصصین رادیولوژی عصبی مداخلهای، جراحان مداخلهای عصبی یا متخصصان مغز و اعصاب با آموزشهای تخصصی در درمان نورواندوواسکولار انجام میشود. این روش تحت آرامبخشی آگاهانه یا بیهوشی عمومی انجام می شود و نیاز به دسترسی به تجهیزات تصویربرداری پیشرفته دارد.
استفاده از استنت رتریور برای ترومبکتومی به طور مداوم در حال پیشرفت است و محققان در حال بررسی راه هایی برای بهبود این فناوری هستند. مطالعات اخیر استفاده از تکنیک های تصویربرداری پیشرفته را برای بهبود انتخاب بیمار برای درمان و همچنین توسعه استنت های جدید با کارایی بهبود یافته مورد بررسی قرار داده است.