EVOH سیستم آمبولیک مایع لاوا یک کوپلیمر با حلال دی متیل سولفوکسید (DMSO) و سوسپانسیونی از پودر تانتالیوم میکرونیزه (رادیوپاک) است. هنگامی که از طریق کاتتر تزریق می شود و با خون مخلوط می شود، حلال رقیق می شود و به کوپلیمر اجازه می دهد تا در قالب اسفنج مانند با قوام ژل ته نشین شود. این باعث می شود رگ های خونی کندتر از چسب مسدود می شوند. این مخلوط دارای ویسکوزیته های مختلف (Lava12، 18 و 34) است که می توان آن ها را بر اساس نیاز انتخاب کرد. برای مثال، گدازه-18 به عمق بستر عروقی در کانون های AVM نفوذ می کند، در حالی که گدازه-34 سریعتر ته نشین می شود و می تواند در آنوریسم هایی با گردن پهن تر استفاده شود.
از آنجایی که ماده آمبولیک مایع لاوا چسبنده نیست، خطر گرفتگی و گیرکردن کاتتر بسیار کمتر از چسب است. گدازه را می توان به طور متناوب با استفاده از همان کاتتر برای ارزیابی پیشرفت توسط فلوروسکوپی تزریق کرد. مقدار کمی ژل پلیمری در اطراف نوک کاتتر تشکیل می شود و پوستی را در سطح مشترک مخلوط و خون تشکیل می دهد. با تزریق آمبولی بیشتر، منبسط می شود و باعث ایجاد پارگی مداوم و لایه برداری مجدد آمبولی می شود که باعث می شود آمبولی مانند گدازه جاری شود و سطح کنترل بالاتری نسبت به چسب فراهم می کند.
یکی از خواص منحصر به فرد عوامل آمبولیک مایع لاوا، توانایی آنها در پر کردن رگ مورد نظر و ایجاد انسداد عروقی با پیشروی همراه با جریان خون و اعماق بستر عروقی به مناطقی است که کاتتر یا سیم پیچ ممکن است نتواند به آنها برسد. مکانیسم دقیق ایجاد انسداد به نوع آمبولی مایع مورد استفاده بستگی دارد. آنها همچنین مستقل از فرآیند انعقاد خود بیمار برای ایجاد انسداد عروقی عمل می کنند.