انسداد شریان بازیلار یک وضعیت نادر اما شدید است که می تواند منجر به مرگ و میر بالا شود. این یک نوع سکته است که زمانی رخ می دهد که شریان بازیلار، رگ خونی که خون رسانی به ساقه مغز را تامین می کند، مسدود می شود. درمان سنتی برای بیماران مبتلا به انسداد شریان بازیلار ترومبولیز داخل وریدی یا ترومبکتومی اندوواسکولار است. با این حال، یک مطالعه اخیر نتایج امیدوارکنندهای را در درمان این بیماری با استفاده از ترومبکتومی آسپیراسیون دستی با کاتتر آسپیراسیون بزرگ نشان داده است.
ترومبکتومی آسپیراسیون دستی شامل استفاده از یک کاتتر برای ایجاد یک مکش است که لخته خون را از شریان مسدود شده خارج می کند. مزیت این روش کمتر تهاجمی بودن آن نسبت به ترومبکتومی اندوواسکولار است که شامل عبور کاتتر از طریق رگ های خونی بیمار برای رسیدن به محل لخته می شود. ترومبکتومی آسپیراسیون دستی را میتوان توسط رادیولوژیستهای مداخلهای یا متخصصان عصب مداخلهگر که تجربه استفاده از این روش را دارند، انجام داد.
این مطالعه شامل یک تجزیه و تحلیل گذشته نگر از بیماران مبتلا به انسداد حاد شریان بازیلار بود که با ترومبکتومی آسپیراسیون دستی با استفاده از یک کاتتر با سوراخ بزرگ تحت درمان قرار گرفتند. نتایج نشان داد که 42 نفر از 50 بیمار (84 درصد) مجددا کانالیزاسیون موفقیت آمیز داشتند، به این معنی که جریان خون در شریان مسدود شده بازیابی شد. این یک پیشرفت قابل توجه در مقایسه با مطالعات قبلی در مورد اثربخشی ترومبولیز داخل وریدی به تنهایی است که نرخ کانالیزاسیون مجدد تنها 32٪ را نشان داد.
این مطالعه همچنین در مورد ایمنی این روش گزارش داد. هیچ عارضه مهمی مانند خونریزی در حین یا بعد از عمل وجود نداشت. تنها دو بیمار (4%) دارای عوارض جزئی بودند که بدون هیچ گونه عوارض طولانی مدت برطرف شد.
مزایای ترومبکتومی آسپیراسیون دستی با کاتتر با سوراخ بزرگ برای انسداد شریان بازیلار واضح است. نرخ بالای کانالیزاسیون مجدد می تواند به طور قابل توجهی نتیجه بیمار را بهبود بخشد، زیرا منجر به کاهش خطر ناتوانی و مرگ و میر می شود. علاوه بر این، این روش را می توان به سرعت انجام داد و زمان انجام مجدد کانال را کاهش داد و شانس بیمار را برای بهبودی به حداکثر رساند.
در نتیجه، ترومبکتومی آسپیراسیون دستی با کاتتر با سوراخ بزرگ یک گزینه درمانی ایمن و موثر برای بیماران مبتلا به انسداد حاد شریان بازیلار است. این تکنیک باید به عنوان یک گزینه درمانی خط اول در نظر گرفته شود.